Laatste dagen Auckland

Eergisteren Rachel afgezet bij een familie waar ze zou slapen. Ze nodigden me heel lief uit om ook te blijven, maar ik had voor de laatste twee dagen al een hotel geboekt, dus ik had al een slaapplaats. En ik blijf een Hollander natuurlijk, dussss als je er voor betaald heb, zal je er slapen ook!

Had ik dat maar niet gedaan...haha..wat een depressieve boel joh. Het is een combi hostel/hotel, heel groot en de smerigste die ik tot nu toe gezien heb. Maar goed, dan ga je niet bellen om te zeggen: "haal me toch maar op" En  Rachel en ik hadden wat irritaties de afgelopen dagen, dus ik was "blij" om niet constant bij haar te zijn.

Gisteren de ochtend heerlijk in mijn uppie doorgebracht. Uiteindelijk kan ik nog iets aan mijn lijstje: "Nog graag doen in Nieuw Zeeland" toevoegen. Ik ben namelijk naar de Sky tower geweest. De hoogste toren in Nieuw Zeeland tweehonderd nog wat meter. (hoger dan de Eifeltoren!) En daar kan je niet alleen in/op, maarrrrrr...je kunt er ook vanaf springen!!! Dat is echt gaaf. Een soort van veilige basejump! Helaas koste het zowat 200 dollar en dat lag niet meer in mijn budget.

's Middags een paar uurtjes met Rachel doorgebracht. Het is hier een shop walhalla, dus ik heb al bedacht dat ik de volgende keer hier ga beginnen. Dan neem ik geen kleren mee, maar koop ik alles hier. Het is goedkoper in Nederland en op het moment dat je hier eind januari aankomt, begint hun zomeruitverkoop, dus is het helemaal goedkoop!

Ik heb net uitgecheckt en vlieg vanavond laat, dus ik heb nog een hele dag te spenderen. Ik ga zo wat mensen bellen die ik op de kayaktrip in Glenorgy heb ontmoet, kijken of hun tijd hebben om de dag met me door te brengen. Zo niet, dan ga ik met de boot naar een van de eilanden van Auckland en breng ik daar de dag door.

Zoals al eerder gezegd zie ik op tegen de vluchten. Het zijn twee vluchten van 11 uur.  Het "goede" nieuws is dat ik 5 uur op Shanghai moet doorbrengen, dus misschien zit die citytour er toch nog in die ik op de heenweg heb gemist. Het tijdverschil in Nederland is nu 14 uur, want als het goed is zijn jullie een uur vooruit met de klok en wij zijn een tijdje geleden een uur achteruit gegaan. Ik ben blij dat ik nog een paar dagen vrij ben (als het goed is, ik heb echt geen idee wanneer ik weer moet beginnen) "Mijn" studenten beginnen vandaag ook weer, dus het wordt een drukke tijd.

Kiwi voor gevorderden: 

Bugger: als je beleefd "fuck of shit" wil zeggen. (spreek uit als Bugga)

Hot stuf: als je beleefd wil zeggen dat Tanja een lekker ding is :-)

Sweat : als je blij bent dat iets goed geregeld is.

 

Eindbestemming Auckland

Vandaag rijden we naar Auckland. We zijn Auckland via de highway gepasseerd en ik heb eigenlijk geen zin om twee dagen in de grote stad door te brengen, maar goed, het hotel is geboekt, dus wat doe je er aan? Ik vlieg de 26e laat naar Nederland, ik geloof dat ik rond 23.00 uur vlieg. Dat is makkelijk, dan kan ik lekker pitten.

Aan het einde van de vakantie kan ik zeggen dat ik het heerlijk vind om alleen te reizen, maar dat ik het vreselijk vind om alleen te zijn. Dat gevoel heb ik hier gelukkig maar twee dagen gehad. Ik heb "heaps" of mooie plaatsen gezien en nog meer interessante mensen ontmoet. Een aantal van hen zijn heel belangrijk voor me geweest. Ik heb gemerkt dat als je alleen reist, je meer open staat voor andere mensen. De laatste weken met Rachel heb ik minder mensen ontmoet, omdat het makkelijk is als je met zijn tweeen bent.

Tips voor de reiziger naar Nieuw Zeeland:

* laat je haar invlechten door Helene. Dat geeft gegarandeerd gespreksstof en twee weken later herkennen mensen die dezelfde vlucht hebben gehad je nog!

* Activeer je credit-card voor dat je op reis gaat, dat scheelt een hoop stress en een bijna arrestatie op een aziatische luchthaven! :-) 

* Huur hier geen auto, de 2e hands auto's zijn goed en goedkoop en deze kun je weer verkopen als je in Nederland bent.

* Wordt lid van de BBH hostelgroep. Je betaalt 40 dollar, waarvan je  20 dollar kunt gebruiken als telefoonkaart is. Met een cheatcode in de hostels kun je voor ongeveer 400 minuten internationaal bellen. Verder krijg je kortingen op vertoon van je BBH kaart.

* Maak een webblog aan. Het is erg leuk om de reacties van mensen te lezen als je aan de andere kant van de wereld zit!

Kiwi voor beginners:

Kia Ora : Welkom

Heaps: veel (gebruik dit bij alles)

Cheers : bedankt

Sweet As : (geen lekkere kont, maar) Heel goed, als je ergens blij om bent

 

 

Ik zie op tegen de vlucht naar huis overmorgen, maar in mijn laatste hostel lag een zwarte kat op de bank en dat deed me aan thuis denken. Ik mis mijn familie en vrienden, mijn eigen bed, mijn kledingkast en (geloof het of niet) mijn eigen keuken. Ik ben er bijna klaar voor om naar huis te gaan.

Auckland is een grote stad, dus daar ga ik me uiteindelijk ook wel vermaken. Ik weet niet of ik nog een stuk schrijf.

Voor iedereen die mijn avonturen heeft bijgehouden. Bedankt voor jullie interesse en reacties! Ik vond het echt leuk om te lezen.

 

Bay of Islands bij slecht weer!

Vanmorgen een cruise gemaakt in de Bay of Islands. AMAZING...kun je nagaan als de zon schijnt, dan zal het helemaal prachtig zijn. Vanmorgen regende het weer en het is tot nu toe nog niet opgehouden.

Maar dat maakte de cruise niet minder mooi. (wel een stuk misselijkmakender volgens sommige toeristen...haha) Weer dolfijnen gezien en die blijven leuk om naar te kijken. Ik heb inmiddels een lijst gemaakt met alle dingen die ik graag wilde doen en die ik om een een of andere reden niet kon doen. Ik denk dat ik de volgende keer minimaal een half jaar deze kant op moet om alle "gemiste" dingen te doen. Een van die dingen is een kayaktocht hier in een "war-kano" Je doet mee met alle rituelen die de Maori krijgers deden voordat ze op oorlogspad gingen. Helaas is de Maori krijger die dit doet de bush in en komt deze maand niet meer terug (geef de man eens ongelijk) Verder heb ik een aantal plaatsen gemist zoals Stewart Island, Fox Glacier en het Nelson Lake NP. Daar wil ik echt graag een keer heen. Ook wil ik een aantal tramps doen die ik nu niet heb gedaan. Ik wil een keer kayaken in de Doubtful Sound als het heel erg hard heeft geregend en ga zo maar door. Genoeg te wensen dus, als ik terug ben wil ik kijken hoever mijn plannen levensvatbaar zijn.

Maar dat is als ik terugben, ik heb nog geen idee wat voor rooster ik draai en er zullen tig mailtjes op me wachten (Marc, kun jij me een kopie van ons rooster naar mijn huisadres mailen?)

Vanmiddag gaan we naar het huis waar 45 Maori krijgers de Treaty hebben besproken en getekend. Dan morgenochtend naar Auckland, Rachel verblijft daar bij kennissen en ik heb een hotel. Ik hoop dat het een kingsize bed heeft en een groot bad, dat zou fijn zijn na al dat backpacken.

Coromandel en Bay of Islands

Gisteren wederom een hele mooie dag gehad in Coromandel. We zijn s ochtends naar de Driving Creek Railway geweest. De eigenaar is een man die in 27 jaar een eigen treinrail heeft gebouwd. Midden door "native forest" Hij was tevens de eerste Nieuw Zeelandse pottenbakker. Een erg interessante man. Je kon met de trein een rit van een uur de berg op maken. Eenmaal boven op de berg begaf de trein het (hebben wij weer) en moesten we een uur wachten om opgehaald te worden. (had toch ook wel zijn charme) Stiekem gerookt met de conducteur, want dat mocht tijdens de hele rit niet.

Toen door gereden naar Colville, het meest noordelijkste stadje van de Coromandel waar ik met mijn huurauto mocht komen (sommige wegen mag je niet met je huurauto rijden, omdat je dan niet verzekerd bent) We reden langs een boedistische tempel en besloten even binnen te kijken. We hebben gevraagd of we hun meditatie ruimte mochten gebruiken en dat mocht, dus vervolgens lekker gemediteert.

Heel ZENNNNNN vervolgens weer teruggereden naar de hostel en daar zagen we Tom, een Oosterijkse jongen in een rolstoel. Hij was net bezig het kantoor in te rollen, toen ik zonodig weer de "blonde" opmerking moest maken: "wow, sterkte armen" (Hij ging echt snel) Hij gaf vervolgens een gebaar van: "ja, heh heh, van mijn benen moet ik het niet hebben" Ik kon wel door de grond zakken. We hebben er s avonds erg om gelachen. Heel coole gast, hij is 6 maanden door Nieuw Zeeland aan het reizen, heeft hier een auto gekocht, zelf omgebouwd naar een rolstoelauto en is vervolgens gegaan. Hij had nu nog twee maanden en ging jammer genoeg naar het zuiden, anders hadden we nog wel lol gehad.

In de avond alles weer georganiseerd om vandaag richting Bay of Islands te rijden. Daar hebben we net de hele dag over gedaan. Wederom een mooie rit. We moesten via Auckland (daar spendeer ik de laatste twee dagen) en dat maakte me depri. Vierbaans snelwegen en een hoop verkeer. Ik heb mijn eerste file hier achter de rug. Ik was blij dat we nu nog even twee dagen de rust in gaan. We slapen in een plaatsje wat Paihia heet. Vanuit daar gaan we morgen een cruise doen (of in ieder geval ik, ik weet niet of Rachel meegaat). Dan de volgende dag vroeg richting Aukland, want ik moet voor vijfen mijn auto inleveren en er zijn wegwerkzaamheden, dus lange file's

Nu nog even genieten van de rust!!

Hot Water Beach

Wat ik gisteren vergeten ben te vertellen is dat we onderweg een bord zagen met "blackberry wine" Omdat we dat beide nooit gedronken hadden, dachten we: "laten we het gaan proberen" Bij het cafe aangekomen, zagen we dat het op maandag en dinsdag gesloten was. Toen we terug liepen naar onze auto, werd ik aangeroepen door een oudere man. Hij bleek de wijnmaker te zijn. Hij nodigde ons uit om naar zijn huis te gaan. Het was niet al te ver, dus zijn we gegaan en hebben we alle soorten wijn die hij maakte geproefd. Echt verrukelijk!!! Aardbeien wijn, zwarte bessen wijn en een wijn van een hele vage vrucht die ik niet meer weet, maar wel echt lekker was. Hij vertelde dat een Chinees al zijn voorraad had willen kopen en de wijn had willen exporteren, maar ze zijn aan het afbouwen vanwege hun leeftijd en wilde dat niet. We zijn dik 45 minuten bij hun thuis geweest. Leuk gesprek gehad met zijn vrouw, want hij moest naar de tandarts...haha.

Vanmorgen besloten niet te gaan "ramptoeristen", maar gewoon ons plan aan te houden. We zijn rond een uur of 10 op weg gegaan richting Coromandal. Nou heb je regio Coromandel en het plaatsje  Coromandel. Wij dachten: "hoe ver kan het liggen, alles in Nieuw Zeeland ligt dichtbij." NOT! Het is dus een uur of 7 rijden vanaf Rotarua. Lekker dus om niet alleen in de auto te zitten. Rachel wil hier niet rijden, dus wat dat betreft maakt het voor mij niet zo heel erg veel uit, ik blijf moe als ik aankom, maar het is lekker op gezelsschap te hebben. De eerste paar dagen dat ik samen met Rachel op pad was, hadden we wat irritaties, maar nu zijn we op elkaar ingespeeld, dus gaat het goed.

Onderweg gestopt bij Hot Water Beach. Allereerst een heel mooi strand, met de bijzonderheid dat als je op een bepaald stuk een kuil graaft, het water echt heel is. Als je dat dus vlak bij de zee doet, stroomt er ook koud water in je kuil en kun je lekker badderen. Ik had erover gelezen, maar we weigerden allebei een schop te kopen (je kunt ze zelfs huren..haha) Op het strand was het heel erg druk, dus we hebben een schop geleend. (lief lachen, blond kijken, werkt altijd :-) Maar na een uurtje waren we dat alweer zat en zijn we door gegaan.

 De rit hier naar toe was ouderwets adembenemend!! We dachten dat we langs de kust zouden rijden, maar het was weer bergie op, bergie af. MAAR ONTZETTEND MOOI!!!!!

No Worries: I'm not covered in mud!

No worries mensen: We zijn niet onder de modder bedolven. We denken er echter wel over na om daar te gaan kijken, want het is niet heel ver weg. Weten jullie nog dat Rachel en ik de Tongario crossing wilde doen??? Maar dat het weer te slecht was??? In dat park is de Ruapehu's Crater Lake gebarsten en zo'n 1.3 m3 water en modder is er uitgelopen. De kranten hier hebben spectaculaire foto's, dus ik heb een krant gekocht. Het grappige is dat ik vanmorgen (nog niet al te wakker) telefoon kreeg. Het was mijn zus om te vragen of alles goed ging...haha...en ikke...euh....ja hoor, hoezo? Hun wisten eerder van de vulkaan dan wij hier! En aangezien ik een beetje later was dan gewoonlijk met mijn webblog dachten ze: "oh oh"

 Vandaar maar even een krant gekocht. De Nederlandse jongens zijn vanmorgen die kant op gegaan. omdat we toen nog niet wisten waar het precies was. Ik hoop dat ze er komen, want twee wegen zijn een uur of 6 afgesloten geweest.  Er is hier gelukkig niemand gewond geraakt en er is niet al teveel schade, omdat de regering er al jaren op zat te wachten totdat het misging. De DOC (Departmant Of Conservation) heeft een soort alarm systeem gemaakt en dat heeft goed gewerkt. Ze hebben jaren geleden daarom ook een soort bermen gemaakt, zodat de modderstroom langs de rivierbedding kon wegstromen en dat werkte dus.

We zijn vanochtend naar Whatanga gereden. Ik wilde een boottocht doen naar White Island (ook een actieve vulkaan). Maar hier aangekomen blijkt er alleen maar een hele dure dagtocht te zijn en daar heb ik A) geen geld meer voor en B) geen tijd, want we blijven hier maar 1 nacht. Nog iets om de volgende keer te doen. Ik heb nog zat wat ik wil zien, wat ik dit keer gemist heb. In plaats daarvan zijn we naar een strand gereden en hebben we een stuk gelopen. Ik heb White Island dus wel gezien in de verte. (half doel bereikt) Nu zijn we in de stad om een zonnebril te kopen. De hostel had mountainbikes staan die we konden gebruiken, dus we zijn fietsend. Een poot van mijn tweede zonnebril is gebroken. (nee, ik ben er dit keer niet op gaan zitten, het is in mijn tas gebeurd.)

Morgen rijden we naar Coromandal! Tot later!

En ik had verteld dat het hier weer ouderwets een strak blauwe lucht is en een graad of 25 is??? Ik hoop dat het zo blijft voor mijn laatste week!!!

Rotarua deel 2: Hangi

Stel je voor, je komt voor het eerst in Nieuw Zeeland, je ziet een Maori stam en het volgende gebeurd: Er klinkt een hoorn (da's een mooi welkom denk je nog) en vanuit het niets komen 5 krijgers naar buiten. Deze krijgers hebben stokken in hun handen en komen al schreeuwend op je af (kijken hierbij heel boos en steken hun tong uit) Ze komen echt heel dichtbij en blijven maar slaande bewegingen maken, schreeuwen en hun tong uitsteken. Dat is de Maori "way" om te zeggen: "Welkom, ik ben benieuwd of je in vrede komt!" Haha...je mag niet lachen bij zo'n welkom en dat wil je ook niet. Ik vond het indrukwekkend. Eenmaal geconstateerd dat we in vrede in hun dorp kwamen, mochten we alles bekijken (:-) Een traditioneel Maori dorp met al de oude ambachten van hun stam. Daarna zang en dans gekeken en vervolgens gegeten. Dit is iets wat je meegemaakt moet hebben als je in Nieuw Zeeland bent. Ik ben blij dat ik gegaan ben. In de bus terug moest elke nationaliteit een lied zingen in hun eigen taal(om te bedanken voor hun gastvrijheid) En je raad het al: Tanja was de enige Nederlandse. Ik dacht eerst nog: als ik niets zeg, weet niemand dat ik uit Nederland kom, maar dat vond ik een beetje flauw. Tan dus voor een bus van 50 mensen de Nederlandse versie "Daar bij de waterkant" gezongen. Die was net in het engels voorbij gekomen, dus ik heb er een draai aangegeven en iedereen kon in het engels meezingen (Tan stond voor lul) Maar goed, ik zie die mensen nooit meer, dus wat maakt het uit.

s Avonds met de jongens en Rachel weer naar de kroeg geweest (en gisteravond weer, vandaar dat ik geen puf had om te schrijven) Dennis speelt gitaar, dus in de hostel nog even doorgegaan.

Gisterochtend naar het Thermal Wonderland geweest. Ook heel erg bijzonder. Voor het eerst in mijn leven kokende modder gezien en geisers. Buiten de regen en stank was het erg mooi.

Vanmorgen hebben we gelukkig weer een stralend blauwe lucht en zon. Peter, Dennis en Rinse hebben ons gevraagd met hun mee te gaan, maar ze gaan de andere kant op, dus ik sla over. Rachel gaat er nog over nadenken, dus misschien ben ik weer alleen vanmiddag. We zullen zien.

Ik heb nog maar 7 dagen en ik begin na te denken over alle vergaderingen waar ik heen moet, de mails die ik op het werk moet lezen, Marco en "onze studenten", kamp wat al bijna zover is, maar waar ik een hoop voorbereidingen van gemist heb en de vrienden en familie waar ik een hoop van gemist heb en nodig ernstig mee moet bijkletsen. Deze week maar gebruiken om weer langzaam naar "mijn leven" terug te keren. De tijd is veel te snel gegaan.

Rotarua...burried village en ZORB!!!

Gisteravond 3 Nederlandse jongens ontmoet...die net als ons gisteren zijn aangekomen in Rotarua.  Peter, Dennis en Renze. Hun zijn net klaar met hun studie en reizen low budget. Dennis voor 3 maanden en Peter en Reze voor een maand. Ze hebben voor 500 dollar een brik van een auto gekocht en ze zijn elke keer blij als hij de "heuvel-op" haalt..haha. De volgende keer huur ik absoluut geen auto meer, maar hun auto is echt te triest.

We hebben met zijn vijfen geprobeerd een borrel te drinken in een populaire bar hier, maar de mannen hadden korte broeken en slippers aan en werden niet binnengelaten. Ze wilden niet naar een andere tent, dus Rachel en ik zijn evengoed naar binnen gegaan ( de mannen zijn teruggegaan naar de hostel...watjes) In de bar speelde een goede rockband, dus we hebben de tent nog even op zijn kop gezet met dansen. (Er moet 1 de eerste zijn die gaat dansen en dan komt de rest vanzelf!) We hebben het niet al te laat gemaakt voor de dag van vandaag.

Vanmorgen naar Lake Tarawana gereden. Daar wilde ik een cruise doen (naar de vulkaan), maar helaas ging de boot niet vanwege een bruiloft. Rachel bij het cafe aldaar achtergelaten en naar de "Burried Village" gereden. Ik ben 3 uur zoet geweest. Ze hadden een soort museum voordat je het terrein opging. Echt heel indrukwekkend. Ze hebben onder andere fragmenten van brieven en dagboeken, zodat je kunt lezen wat de mensen zagen en voelden. Het indrukwekkenste vond ik dat 10 dagen voor de uitbarsting op het meer door "guide Sophia" een "spook oorlogskano" werd gezien.  De "wijze man" uit het dorp heeft vervolgens de uitbarsting voorspeld. Na de uitbarsting wilde ze hem niet uitgraven omdat ze hem de schuld gaven. 4 dagen later is hij uitgegraven en hij leefde nog (100 jaar, pittig kereltje, niet?) Ze hebben hem vervolgens naar het ziekenhuis gebracht. Daar moest (omdat hij verbrand was) zijn hoofd kaalgeschoren worden. Dat wilde hij niet omdat hij dan zou sterven. Ze hebben niet naar hem geluisterd en toch zijn hoofd geschoren. 4 dagen later is hij overleden.  Iedereen die me een beetje kent, weet dat ik niet zo snel stil ben, maar hier ben ik 3 uur stil geweest.  Ik ben blij dat ik gegaan ben.

Verder Rachel opgehaald en teruggereden naar Rotarua, Rachel afgezet en toen naar de tip van Alexandra gegaan:"ZORB" Haha...dat was echt leuk. Je wordt in een hele grote, niet doorzichtige plastic bal van de heuvel gerold. De sport is proberen mee te rennen in de bal. (in de bal wordt water gespoten). Dat heb ik ongeveer 3 seconden volgehouden, toen ging ik volledig ondertuit en ben ik achterwaarts de heuvel af gegaan. (ik had de ZIG ZAG afdaling gekozen) Ik heb in tijden niet zoveel lol met mezelf gehad...haha...was absoluut de moeite waard!  Ik heb mijn ontbijt binnen gehouden, dus was ik extra trots op mezelf :-)

Over een uurtje gaan we naar een Maori dorp, dus ik ga nu nog even trainen om mijn tong uit te steken en heel boos te kijken (zal niet al te moeite voor me zijn) Ik heb er zin in!!!!

Black Water Rafting

Als je ooit een leuk dagje uit met je oma en je opa zoekt, ga dan Black Water Raften als het waterpeil laag is. Geen adrenalinekick zoals ik gehoopt had, maar een zeer langzame (maar ondanks dat een hele mooie) tocht. Het waterpeil was dik een halve meter lager dan normaal. (en dat snap ik echt niet gezien de storm van de afgelopen dagen) Ik heb in iedergeval lol gehad met Emma (een Zweedse die ook alleen reist) omdat de twee gidsen ontzettend hun best deden om er nog wat spannends van te maken. Tel daar 6 Chinesen bij op die geen engels praten en mijn dag is weer goed. Al met al duurde de tocht 3 uur. (waarvan je ongeveer 5 kwartier in het water bent). Omdat het echt te lachwekkend voor woorden was, heb ik de cd-rom met foto's gekocht. (ik wilde mijn camera niet meenemen) Jullie kunnen dus meegenieten van de poging van de gidsen om er nog wat van te maken.

Na het raften met Rachel en Emma richting Rotarua gereden. Emma moest daar naar een vriendin en wij gingen toch die kant op. Aangekomen hier de hostel opgezocht. Morgen gaan we naar een tweedehands kledingwinkel om wat gare kleding te kopen, want de lucht hier....je wilt het niet weten....STINKT!!! (naar rotte eieren) En we gaan hier ongeveer 3 nachten blijven, dus ik wil kleding die ik weg kan gooien. Van alles te doen hier, we gaan morgenavond naar een traditionele Maori Villige. We zijn er uitgenodigd voor het eten :-) (daar betaal je dik voor haha)  Er zijn een aantal dingen die ik hier verder zeker wil doen. Er is hier in de buurt een grote vulkaanuitbarsting geweest in 1886. Veel doden, heel dorp verwoest en dat heet nu Burried Village. Daar wil ik sowieso heen. Verder heb je hier natuurlijk de rotte eieren geisers...haha...ook de moeite waard.  Verder mount Tawa-nog iets.  etc etc. Genoeg te doen in te weinig tijd. Rachel heeft niet zo groot budget, dus ik denk dat we de aankomende dagen op onszelf zijn overdag en s avonds elkaar weer ontmoeten.  

Groeten uit een stinkend Rotarua

 

Taupo-Te Kuiti-Taupo-Te Kuiti

Af en toe ben ik blond en af en toe ben ik moe. En als je die twee dingen combineert heeft Rachel de pest aan je die dag....haha.

Na het circus nog even zitten kletsen met Jan, Marijke en Rachel. We hebben een gesprek over het hostel leven hier en Rachel en ik hebben allebei een lidmaatschap, ik van de BBH en Rachel van de YHA. En ik heb een Nederlandse Stay Okay lidmaatschap. Marijke zegt vervolgens dat die ook geldig is in de YHA en vraagt me om mijn pasje te halen. Ik georganiseerd dat ik ben, haal mijn map met belangrijke papieren als mijn paspoort, tickets, bankpas etc. Het blijkt dat ik ook lid ben van de YHA en Rachel en ik gaan moe maar voldaan slapen.

De volgende dag willen we een cruise over lake Taupo doen, maar het weer ziet er niet goed uit, dus we besluiten naar Te Kuiti te rijden, Daar in de buurt ligt Waitomo en de Waitomo caves en ik wil black water raften. (met een binnenband van een vrachtwagen door ondergrondse gangen raften...is leuk toch?)

We rijden dus twee uur naar Te Kuiti en zodra we willen boeken denk ik: "fuck...waar is mijn map??" Die lag dus nog bij Jan en Marijke in de woonkamer...haha. Die zijn natuurlijk aan het werk en hun visitekaartje zit....in mijn map!...haha

Uiteindelijk na de lunch teruggereden, twee uur gewacht in Taupo tot Jan eindelijk thuis kwam. Al die tijd niets kunnen doen, omdat ik geen geld en helemaal niets had. Daarna weer teruggereden naar Te Kuiti en de hostel opgezocht in Waitomo. Dat is gelijk het nadeel van met zijn tweeen reizen. Rachel was chagerijnig omdat ze de hele dag in de auto heeft gezeten en ik was chagerijnig omdat zij chagerijnig was...haha...we waren een leuk stel gisteren. Maar goed, we hebben het gered en ik heb mijn belangrijke zooi weer. Reizen is leuk!!! Blond zijn is leuker!!!

 

Wind, regen en...hagel!

We waren al gewaarschuwd voor slecht weer (het eerste koufront van dit jaar en volgens Marijke veeeeel te vroeg), maar dit is echt drama. Het is echt storm hier. Harde wind, heel veel regen en gisteravond hagelbuien!

We hebben evengoed lol gehad, Rachel en ik zijn eerst naar de hotsprings geweest. En dan kan het koud zijn en regenen, maar als je in een bad van boven de 30 graden zit, maakt dat allemaal niet uit. We wilden nog luxe allerlei behandelingen boeken, maar we waren helaas te laat.

In de middag boodschappen gedaan, s avonds snel gegeten en naar het circus. Voor ons was het leuk omdat de jongens helemaal "in" het verhaal zaten. De afgelopen twee dagen komen we steeds 3 Nederlandse jongens tegen en zo ook weer in het circus. (Wij hadden een goed excuus omdat we met 2 achtjarige jongens waren, maar zij zijn 25 haha...

Vanmorgen zouden we een cruise over lake Taupo doen, maar de wind is te hard, dus we slaan het over en gaan naar Te Kuiti.

Reizen met Rachel is leuk en gezellig, maar Carola gaat me snappen als ik zeg dat ze heeeeeeeellll traag is. Grrrrr. Dus, ik ga Rachel activeren om wat te gaan doen. Tot later! Geniet maar van het idee dat jullie vandaag nog beter weer hebben als ik. Morgen wordt het hier weer beter!  

 

Taupo

Gistermiddag aangekomen in Taupo. Hier wonen Jan en Marijke met hun tweeling Sam en Jesse (ontmoet tijdens de bank Peninsula track. de Nederlanders die hier al 14 jaar wonen)

 Omdat ik met Rachel onderweg was, dacht ik: "Ik bel ze even om te zeggen dat ik een Taupo ben en misschien kunnnen we samen een bak koffie drinken" Maar daar wilde Jan niets van horen. We waren welkom bij hun thuis (ik blijf het ongelovelijk vinden) Ze waren na 17.00 uur thuis. Dat gaf Rachel en mij de tijd om de Huka Falls te bezoeken. En daar dichtbij is een hydrolische dam. Elke 2 uur gooien ze de deuren open en dat hebben we dus gezien. Geweldig om te zien hoe het water zich door de rotsen heenperst.

Om half 6 bij Jan en Marijke aangekomen, waar Sam en Jesse (beide 8 jaar) al op de oprijlaan stonden te wachten (ook dit is een kast van een huis). Ik vond het leuk om ze weer te zien. Samen gegeten en bijgekletst.

We wilden vandaag de Tangorio crossing doen. Dat is een 8 uur durende tocht tussen twee vulkanen, maar na gisteren het weerbericht te hebben gekeken hebben we besloten niet te gaan. Gisteravond begon de storm en het hield niet op met waaien en regenen. Echt heel erg. (voor de eerste keer zullen jullie beter weer hebben in Nederland) Vanochtend nog even in het infocentrum geweest, maar ook daar hing een blad met de boodschap dat het niet verstandig was om te gaan.

Dus besloten nog een dag in Taupo te blijven. We gaan zo naar een natuurlijke spa (he vervelend, in plaats van 8 uur lopen haha) Vanvond nemen we Sam en Jesse vanavond mee naar het circus (was toevallig in de stad) zodat Jan en Marijke een avond voor zichzelf hebben.

Morgen gaan we weer onderweg en rijden we naar Te Kuiti!

Voor mij wordt het nu aftellen en ik ben er nog steeds niet aan toe om naar huis te gaan. Ik begin thuis wel te missen....een heel klein beetje...maar omdat ik hier elke paar dagen in een andere plaats ben, blijft alles nieuw en mooi. Ik denk er aan om mijn vliegtuig te missen en een tijdje te verdwijnen :-)

Napier

Terwijl ik dit tik, heb ik uitzicht over de zee! (om maar even iets te noemen)
Ik verblijf zoals gezegd bij Rachel's grootouders. Het zijn hele warme, vriendelijke mensen. Gisteravond hielden ze een "dinnerparty"

Probeer je het volgende voor te stellen. Aan tafel is plaats voor 8 mensen,
Twee vrouwen die een galery hebben. Een vrouw die sieraden maakt met diamanten en haar man, Rachel, haar grootouders en .....Tanja. Haha, de twee vrouwen die de galery hadden waren van oorsprong engels met zo'n bekakt accent en het ging de hele avond van: "TANJA (met nadruk op mijn naam in bekakt engels)..please do tell about your job in Amsterdam" "Please tell us aaaallllll about what you think of New Zealand" etc etc.
Ik voelde me doodongelukkig, want de helft van de vraag kon ik niet verstaan en als ik antwoord gaf keken hun alsof ze water zagen branden. Maar het eten was fantastisch....haha!

Vandaag was een heerlijke dag. We wilden mountainbikes huren om te gaan fietsen. Via internet een winkel gevonden en gereserveerd. Toen we bij de winkel aankwamen en ze de fietsen pakten lagen we in een deuk. Picture this...een totaal niet stoere mountain/citybike met een mandje voorop en een lange oranje vlag achterop....haha...we zagen er niet uit. Maar goed, we zijn een stuk van de wijnroute gaan fietsen. Al met al viel het mee, maar 30 kilometer gefietst met 1 keer berg op. (af was geweldig) Zeer relaxed. We zijn 6 uur onderweg geweest, waarvan we maar 3 uur hebben gefietst. Onder andere ook langs een chocoladefabriek geweest. Van oorsprong van Nederlanders, maar het zijn inmiddels Nieuw Zeelanders. Alles wordt met de hand gemaakt en ingepakt. Ik kan je vertellen dat hun witte chocola het lekkerst was! (daar gaan die kilo's weer)
Het vervelende hier is dat je verplicht bent om een helm te dragen bij het fietsen. Mijn haar was al niet helemaal mooi meer, maar nu is het echt drama!!! 

Vanavond de laatste avond hier in Napier, morgen vertrekken we naar Taupo. Rachel gaat me me mee, dus dat is gezellig. Ik hoop dat alles in mijn auto past!

een nacht in de cel

Bijzondere ervaring om een nacht in de cel door te brengen :-). Het slaapt dus echt k.t! Je ligt op een heel dun matrasje op beton, niet echt comfortabel. Het is grappig om te horen hoe iedereen naar bed gaat, want je hoort dus constant dezelfde geluiden als een deur van een dagverblijf (voor de niet politiemensen...de deur van een dagcel) die open en dicht gaat. Gelukkig kon je in deze cel de deur van de binnenkant op slot en open doen. Om een uur of half twaalf ging het licht uit, vond ik een grappig detail, maar ik hoor net dat de electriciteit was uitgevallen. Niet voor mijn vermaak dus...haha Gistermiddag met Rachel afgesproken en bij haar grootouders gegeten. Wat een kast van een villa joh!Ze wonen echt boven op de heuvel in Napier en hebben uitzicht over de kust. Ze hebben een glaswand over de hele breedte van hun huis, dus het is net of je buiten staat. Hele aardige mensen en heerlijk gegeten. Vannacht en morgen ga ik bij hun slapen. Ik vind het nog steeds moeilijk om met die gastvrijheid om te gaan. De plannen voor vandaag en morgen zijn gemaakt. Rachel en ik gaan vandaag door de stad struinen en morgen hebben we mountainbikes gehuurd en gaan we lekker een dag biken door het wijngebied. Ze gaat er over nadenken om de laatste twee weken met mij mee te reisen, ze verveelt zich hier en heeft nog een maand. We zullen zien! Het is hier net 09.00 uur geweest en al bloedwarm! I love New Zealand!

van Greytown naar......de gevangenis!

Ga niet langs start...ontvang geen 200 dollar. Gistermiddag aangekomen in de buurt van Greytown om Sanne, Renske en hun familie te ontmoeten op de Organische boerderij (maar voornamelijk omdat Sanne haar konijnen wilde laten zien..haha) Uitgenodigd om te blijven slapen en het was super gezellig om Sanne en Renske weer te zien. Ook hun vader en moeder ontmoet (Josje en Frank) en hun kleine zusje en broertje (Femke en Wietse) Josje en Frank zijn hier 10 jaar geleden naar ge-emigreerd en ze hebben iets fantastisch opgebouwd met zijn tweetjes. Van een grasland naar een boerderij met van alles. Olijven, tomaten etc...schapen, konijnen, kippen. Alles loop zoals het moet (hard werken, dat wel) Jammer genoeg niet met Frank kunnen kletsen (was ziek) Ook niet veel met Josje kunnen kletsen (die moest weg) Maar de meiden hebben me de boerderij laten zien en we hebben van alles gedaan. Ze vonden het jammer dat ik maar 1 nacht bleef (Ik hou hier geen rekening met de dagen en had dus niet door dat hun weekend hadden...ik dacht dat ze naar school moesten haha) Vanochtend naar Napier gereden. Nu aangekomen slaap ik in de oudste gevangenis van Nieuw Zeeland. Ik slaap in cel 17 haha...echt een oude cel...een hok van 1.5 bij 2 meter, een bed past er net in. Het is nu een backpackers, ontzettend grappig om te zien. Als je binnenkomt wordt er een foto van je genomen (zonder dollen) Maar Rachel belde net en nodigde me uit om bij haar te pitten, dus ik blijf vannacht hier en morgen verhuis ik naar het huis van haar grootouders. Ik heb om 4 uur met haar afgesproken, dus nu heb ik tijd voor mijn was, boodschappen, internetten etc. Ik heb nog geen idee hoe lang ik hier blijf, het ligt er aan hoe gezellig het is met Rachel. Ik heb eigenlijk nog niet echt plannen voor het Noordereiland. Maar goed, de eerste 400 kilometer zitten er al weer op. Het is drukker dan het Zuidereiland, de dorpjes zijn groter....ik weet nu al dat ik het Zuidereiland prettiger vind. Maar de natuur is hier ook mooi. Eerst nog groen, maar nu is het wat droger. (weinig regen hier gehad) Ik heb nog niet veel van Napier gezien, dus dat komt later!! p.s het is vandaag 27 graden, lekker warm nog steeds. Ik zweet me rot in mijn Tshirts, omdat mijn tatoo niet in de zon mag!

Wellington door de ogen van een kiwi

Gisteren heeft Charlie me rond een uur of 11.00 opgehaald. Hij sms-te me wakker (grrrrr) dat ie een uur langer de tijd had. Maar goed, hij heeft me drie van zijn favoriete plaatsen rond Wellington laten zien en het was FANTASTISCH!! Het is dus echt beter om met de locals aan te pappen, alleen had ik dit nooit gevonden.

Eerst naar een deel van de Peninsula geweest, waar het rottig komen was met de auto. Daarna een stuk over het strand gelopen en vervolgens een rotspartij opgeklommen. Vanuit daar had je een schitterend uitzicht over Wellington en aan de andere kant zag je het Zuidereiland liggen. (het was een schitterende dag gisteren)

Daarna weer in de auto gestapt en verder gereden. Nog hoger de heuvel in en we kwamen uit in een woonwijk. Vanuit daar een stuk natuur doorgelopen en we kwamen uit bij een oude bunker uit de tweede wereldoorlog. Daar opgeklommen en toen hadden we uitzicht over de enige start- en landingsbaan van Wellington. Heel cool. Daar een tijdje gezeten en toen heeft ie me meegenomen naar een van zijn favorite restaurants langs de kust. Heerlijk geluncht en toen moest hij helaas naar zijn werk.

Trouwens een erg interessant persoon. Hij is opgegroeid als Jehova's getuige, maar hij de kerk en zijn familie uitgetrapt door de keuzes die hij wilde maken in het leven. Daarna is hij gaan reizen en nu is ie voor 3 maanden terug in Nieuw Zeeland. Ik ontmoet echt alleen maar interessante mensen hier. Maar goed, hem bedankt en gedag gezegd en terug naar mijn hostel gegaan. Vervolgens een uur aan de telefoon gezeten met David (de Canadees) Die wilde weten of ik het nog steeds naar mijn zin had.

Daarna kwamen er nieuwe mensen in mijn kamer en gezellig zitten kletsen. Een meisje uit Argentinie, een kiwi die hier studeert en een duits meisje. Uiteindelijk zijn we met zijn vieren uit eten geweest en daarna de kroeg in. Lena en Caroline ging rond een uur of twaalf naar huis en ik ben samen met Kierin tot een uur of 2 doorgegaan. Dit was de tweede avond hier dat ik redelijk aangeschoten mijn bed in ging. Kierin heeft me net wakker gemaakt omdat hij naar de universiteit moet, dus ik ga zo Wellington in. Vandaag nog een beetje rondhangen hier en dan door. Gisteren heb ik de ouder van Sanne en Renske gebeld om te zeggen dat ik in de buurt was en ze hebben me uitgenodigd om een nacht te blijven slapen. Ik slaap vanavond dus op de "organic farm" Het is leuk om de meiden weer te zien (ik heb met ze getrampt in Akaroa in het begin van mijn vakantie)

Ik vermaak me dus nog steeds hier!

 

 

 

 

Wellington zonder auto

Een stuk makkelijker is Wellington lopend bezichtigen!! Een heerlijke stad om te struinen....veel winkels....veel galeries....veel musea en veel gezelligheid. Gisteravond dacht ik dat ik de rest van mijn vakantie dromend had doorgebracht en inene in Shanghai beland was. Wat veel aziatische mensen zeg!

Gisteravond ben ik na het eten naar de bar "Molly Malone's" gegaan. Terwijl ik zat te wachten tot de band ging spelen, lekker zitten kletsen met de barkeeper en later 8(!) Nederlanders. Een familie onder leiding van "pa" die alles uitstippelde. Hun deden in 2 weken het Noorder Eiland en twee en een halve week het Zuidereiland. (veel te kort!)

Vlak voordat de band ging spelen mezelf voorgesteld als een vriendin van David. Paddy wist direct wie ik was, dus tijdens hun pauzes lekker zitten kletsen. Een van de bandleden, Bernard, nodigde me uit om Wellington te ontdekken. Ik weet nog niet of ik hem ga bellen.

Barkeeper Charlie waar ik lekker mee heb zitten kletsen schoof me op de helft van de avond/nacht een briefje in mijn handen dat hij het te druk had om verder met me te kletsen, maar dat hij graag koffie met me wilde gaan drinken of zoiets...(haha....dat schreef hij letterlijk, moet hem nog vragen wat hij daar mee bedoeld) .....en of ik hem wilde bellen. Hem vanmorgen een sms-je gestuurd dat hij mij maar moest bellen en vanmiddag belde hij. Afgesproken voor morgen, hij haalt me rond een uur of twaalf op en dan rijden we richting de kust (schijnt erg mooi te zijn). Het goede nieuws is dat hij me ophaalt, dus hij rijd en kan ik een keer lekker genieten van het uitzicht!

 Het is zoooo makkelijk als je alleen reist hier als vrouw zijnde....genoeg mannen die je al het moois van Nieuw Zeeland willen laten zien. (inclusief hunzelf...haha) FF serieus....eerst was ik daar een beetje wantrouwig om, maar het is echt aardig bedoeld (en ook al hebben ze bijbedoelingen, dat laten ze niet merken). Echte heren...haha....en ik zie al de mooie niet toeriste delen....wat wil een meisje nog meer!

Vanmorgen naar het Le Papa museum geweest. Erg mooi allemaal. Een hele verdieping ging over de Maori cultuur, dus ik heb weer wat geleerd.  Ik heb er een uur of 5 rondgestruind, wat heel erg veel is voor mij (ben niet zo het museumtype)

Daarna even naar het hoofdbureau van politie geweest en gesproken met Doug (hij is van werving en selectie) Goed gesprek gehad over de politie hier, de politie in Nederland en de mogelijkheden om over te stappen. Het gesprek heeft me geholpen, ik weet nu zeker dat ik niet wil overstappen om hier bij de poltie te gaan werken. Het zou betekenen dat ik helemaal opnieuw moet beginnen. Dat wil zeggen, dezelfde testen als 14 jaar geleden, 19 weken theorie op school en dan nog twee jaar school in de praktijk. Voordeel zou wel zijn dat je alles voor je betalen tijdens de opleiding....je woning, je krijgt gewoon salaris... etc. En het salaris is hier goed alszijnde politieagent. Ze beginnen hier ongeveer met het salaris dat ik verdien na 14 jaar. Ongelooflijk. Ik heb een sollicitatieformulier meegekregen en kon hem altijd mailen. Ze zijn erg veel gesteld op buitenlandse collega's en willen ze graag werven vanwege hun ervaring. Ook het mailadres van een engelse collega gehad die is overgestapt. Maar ik heb geen behoefte om alles opnieuw te doen. Buiten dat zou ik in een grote plaats komen te werken, dat wil zeggen, meestal stoppen ze "new recruts" in Auckland en dat is hetzelfde als in Amsterdam. En dat schiet niet echt op....dusssss....Tanja wordt geen police-kiwi. There has to be another way.....  

Ik weet wat ik hier niet wil worden.....postbode!

WAAAAAHHH STRESS!!! Hoe komt het toch dat Nieuw Zeelanders allemaal een adres  hebben, maar dat niemand, maar dan ook echt niemand een nummer op een huis of gebouw plaatst??

Vanmorgen voelde ik me kut vanwege het overlijden van een dierbare. Ik zat me in Picton dus niet zo heel vrolijk te voelen toen een meisje vroeg of het de twee stoelen vrij waren. Ik zei redelijk depressief "ja", maar toch kwamen ze zitten. Het was een duits stel en uiteindelijk bleek hij een brandweerman te zijn en zij een airtrafic controler (op de luchthaven). Het waren de juiste mensen, op de juiste tijd op de juiste plaats. We hebben in de tijd dat we op de ferry moesten wachten en ook tijdens de overtocht goede gesprekken gehad over ons leven, ons werk, leven en dood etc. Echt vaag hoe je sommige mensen tegenkomt op het moment dat je ze nodig hebt. Hun waren op huwelijksreis en hadden net een aantal grote beslissingen in hun leven genomen. Ik ben ze vergeten naar hun naam te vragen, stom eigenlijk.

Aangekomen in Wellington heb ik mijn nieuwe auto opgehaald. Een zo mogelijk nog lelijkere als de eerste....een vies bruine Nissan nog iets (weer zo'n kleintje) Maar dit keer is het een automaat, waar ik moet schakelen aan het stuur en met mijn voet de handrem moet bedienen. (en dat hadden ze bij de balie niet verteld haha)

Maar goed, eenmaal snappend hoe de auto werkt de haven uitgereden en dan is het een cultuurschok om Wellington in te rijden. 3 en 4 baanswegen de stad in, het centrum is eenrichtingsverkeer (niet leuk als je in je uppie aan het rijden bent in een nieuwe auto en de kaart probeert te lezen..haha)

Maar uiteindelijk zoals altijd mijn hostel gevonden. Het volgende probleem was parkeren. Net als in Amsterdam geld hier overal betaald parkeren en het was toch wel de bedoeling om hier 3 dagen te blijven. Uiteindelijk  "parking coupons" gekocht. Dat is zoiets als een dagkaart, je moet de dag dat je parkeren wilt wegkrassen. Erg goedkoop, 5 dollar per dag. Het enige nadeel is dat je alleen in achterafstraatjes mag parkeren, dus ik hoop dat mijn ruiten heel blijven deze dagen. We zullen zien.

Verder heb ik heel erg zin om door Wellington te gaan struinen. Het is de hoofdstad van Nieuw Zeeland en er gebeurd hier van alles. Ik ga morgen naar Te Papa, het nationaal museum. Schijnt een hele verdieping over de Maori cultuur te zijn en het wordt tijd dat ik me daar goed in ga verdiepen.

Zometeen ga ik naar een bar die Molly Malone's heet. Daar speelt een vriend van David vanavond. Misschien dat hij me wat tips kan geven. Ik ben benieuwd.

Tot later!

 

Voorlopig vaarwel Zuider Eiland

Gisteravind met Sean (de eigenaar van de hostel) naar de glowworms gekeken. Dat was echt heel speciaal. Wanneer je in het donker (de fucking hele hoge) berg opklimt en daarna je zaklamp uitdoet, is het net Kerstmis in het kwartdraat! Overal lichtjes....heel bijzonder.

Gisteravond laat alles in mijn tas geprobeerd te proppen (wat niet echt wilde lukken haha, mijn auto was een uitdragerij) en vanmorgen naar Picton gereden. Ik zeg vanmiddag voorlopig vaarwel tegen het Zuidereiland. Ik heb de middagverry, dus ik ga zo mijn auto aftanken en inlevern, hopend dat ik niet teveel snelheidsboetes heb. De camera's hier flitsen niet. Ik heb er maar 1 gezien, maar snelheidsovertredingen zijn hier een big item, je hoort niet anders op de radio, dus ik gok dat ik wel een aantal keer geflitst ben....bugger.

Sean (van de hostel) heeft trouwens als hobby hanggliding. Het is dat ik maar 1 dag in Havelock was, want anders had ik met hem meegekunt. Ik heb er over gedacht om in Duitsland een cursus te gaan doen, maar ik kan het hier veel goedkoper doen. Om je lisence te krijgen betaal je 600 dollar (ongeveer zo'n 300 euro) Dat is echt niets vergeleken met Duitsland en ik denk dat het uitzicht hier veel mooier is. Weer een reden om hier terug te komen.

Gisteravond ook nog twee uur met David in Canada gebeld. Je kan met de juiste telefoonkaart voor 4 ct per minuut naar Europa en de hele wereld bellen. Het was niet de bedoeling dat ik zo lang zou kletsen, maar goed, het was gezellig.

Verder heb ik vanmorgen gehoord dat degene die een hartstilstand heeft gehad is overleden. Ik voel me dus niet echt vrolijk en ik vind het vreselijk dat ik niet op de begrafenis kan zijn en mijn steun kan geven aan de familie. Dat is iets wat ik moet doen als ik thuis ben.

Tot zover.

grenzen verleggen in Havelock

Vandaag heb ik mijn grenzen verlegd, ik heb mossels gegeten!!!!! Niet 1 maarrrrrrr 2!! (een mannelijke en een vrouwelijke mossel haha) Ik kan nu oprecht zeggen dat ik mossels heel smerig vind..haha. Maar ik ben trots dat ik niet overgegeven heb (dat is al een hele overwinning) Misschien kwam dat doordat je er een glas wijn bij kreeg. Ze hadden me laten beloven er minimaal 1 te eten voordat ik ze had gezien. Ik dacht aan de mossels die je in Nederland wel eens ziet...van die kleine....ik dacht:"dat overleef ik wel". En toen kwamen de "Greenshalow Mussels" op tafel.....mijn god, die dingen zijn echt heel groot!! (en ze zien er ook echt heel smerig uit)

 Havelock is niet heel groot. De reden dat ik hier wilde slapen is dat de eigenaar je op verzoek s avonds meeneemt naar grotten met gloeiwormen.  Maar goed, om de dag door te komen heb ik een cruise geboekt over de Marlborough Sounds. Ook weer echt heel mooi....het nadeel was dat Havelock het mosseldorp is,  dus ik heb verplicht de mossels moeten eten. Maar ik heb voornamelijk lol gehad met de kapitein, de kok, een stel uit Nieuw Zeeland en een Amerikaans stel. De verschillen tussen de landen en natuurlijk het feit dat in Nederland softdrugs en hasj "legaal" zijn, zijn altijd leuke gespreksonderwerpen. Verder vind iedereen het altijd fantastisch om te horen dat je bij de politie werkt. Voor een vrouw en dan in Amsterdam....wauw....ongelooflijk voor de meesten. Ik probeer het altijd zoveel mogelijk niet te zeggen, want ik heb helemaal geen zin om over mijn werk te praten, maar je komt er niet altijd onderuit.

Vanmorgen heb ik afscheid genomen van Martina en haar broer. Ze was echt blij dat hij er was, maar vond het erg rot om afscheid van mij te nemen. Wie weet zoek ik haar eens op in Zwitserland of komt zij mij opzoeken.

Verder nog mail gehad van David en ook van Chris. Zij zijn beide veilig thuis, terug in het "echte" leven. David komt waarschijnlijk in juli naar Amsterdam en als Chris van zijn werk kan wegkomen, komt hij ook. Kunnen we loltrappen in Amsterdam. Ben benieuwd of dat werkt. We zullen zien.